Na świecie są różne modele zapewnienia opieki ludziom starszym, np. osiedla dla seniorów (można zobaczyć jedno z nich na naszej stronie w wywiadzie z Mają Peretz), wybrane domy mieszkalne z obsługą i dostępem do lekarzy, różnego rodzaju rehabilitacji i opieki pielęgnacyjnej. Takie rozwiązania są drogie, mało kogo na nie stać a i organizacji opiekuńczych też nie stać na nie. Nawet gdyby były one dostępne, nie wiadomo ilu ludzi zdecydowałoby się na ten sposób przeżywania starości. Największą trudność stanowią tutaj sprawy finansowe. Gdyby wynajmować taką powierzchnie np. kamienicę od dewelopera to ceny takiej usługi są tylko dla bogatych ludzi chcących tam zamieszkać.
Mnie osobiście zamieszkanie w osobnych mieszkaniach z dostępną obsługą, wydaje się najlepsze. Warto też rozważyć umieszczenie dzieci przedszkolnych w pobliżu takiej siedziby seniorów, albo też z domem dla ludzi dotkniętych niepełnosprawnościami intelektualnymi, aby jedni opiekowali się drugimi zaspakajają konieczność bycia potrzebnym.
Jest też opcja „ramolinów” gdzie grupa przyjaciół lub znajomych umawia się, że będą starzeć się razem. To też ciekawe rozwiązanie, ale nie łatwe w realizacji , bo ilu przyjaciół tyle pomysłów gdzie zamieszkać i czego oczekiwać.
Domy, jakie znamy nie są idealne, a nawet w większości odstraszające, ale może warto pomyśleć o typowym domu z pokojami (nie mieszkaniami) dla tych samotnych i tych, którzy chcą lub muszą w takim miejscu zamieszkać . W tym wariancie też nic nie jest proste bo chcielibyśmy aby pokoje były duże z łazienkami, personel chętny i odpowiedzialny a płatności za to wszystko pokrywała nasza skromna emerytura, ale rzeczywistość jest zupełnie inna.
mieszkania dostosowane do wieku i niepełnosprawności
W grudniu 2016 w Wysokich Obcasach ukazał się ciekawy artykuł o propozycji dostosowania części mieszkań w domu na Warszawskim Wawrzyszewie do samodzielnego w nich zamieszkania dla osób starszych lub niepełnosprawnych. Pomysł godny zainteresowania.
Każdy człowiek chce być samodzielny jak długo się da, a mieszkanie dostosowane do wszelkich możliwych przypadłości pomaga samodzielności jak mało co.
Czy to wystarczy, do „normalnego życia”? Potrzebne są nie tylko możliwość samoobsługi w domu, ale towarzystwo, możliwość rozrywki, różnorodna aktywność fizyczna, społeczna, artystyczna i kulturalna.
Wszystko to jakoś można otrzymać za pieniądze, szczególnie jeżeli je się ma lub posiada się własne mieszkanie, które można sprzedać lub wynająć. Z biegiem czasu wzrasta konieczność szukania pomocy państwa, gminy czy organizacji pozarządowych.
Stowarzyszenie ŻDS nie może nie zadawać sobie pytań, dlaczego nasze środowisko wystarczająco robi na rzecz seniorów. Póki jesteśmy sprawni chcemy być u siebie, a potem ktoś - rodzina lub Gmina - umieszcza nas w przypadkowym domu gdzie czekamy na swój koniec.
Wyznaniowa Gmina Żydowska póki dysponuje jakimiś działkami i pieniędzmi mogłaby zbudować dom, w którym część mieszkań byłoby na wynajem i dostosowana dla potrzebujących zwiększonej opieki, a pozostałe na sprzedaż - najchętniej młodym ludziom. Taki biznes z pewnością byłby opłacalny i dochodowy zważywszy, że grunt jest własny. Starsi ludzie czuliby się, że żyją w normalnym środowisku.
Oczywiście, że takie rozwiązanie nie załatwia wszystkich problemów. Żydowski Dom Seniora jest bardzo potrzebny, musimy mieć nasz własny DOM, nawet niezbyt duży dla tych z nas, którzy nie radzą sobie sami i nie ma im kto podać przysłowiowej szklanki wody. Każda budowa wymaga nakładów finansowych i determinacji.
„Nie starzeje się ten, kto nie ma na to czasu” – Benjamin Franklin.